Gustavo Oberman (C.D. Castellon/Segunda Division/ESP)


FICHA TÉCNICA

Nacimiento: 25-3-1985
Lugar de nacimiento: Buenos Aires
Altura y peso: 1’76-77 kg
Demarcación: Centrocampista

CURRÍCULO
2003-2005 Argentina Juniors
2005-2006 River Plate
2006-2007 Argentino Juniors/C.D. Castellón

CARACTERÍSTICAS
Un campeón del Mundo Sub’20 por las instalaciones del Estadio Municipal
de Castalia. Gustavo Oberman es consciente de la deuda contraída con la
sociedad albinegra. Arribó el pasado mes de enero, como refuerzo del
mercado invernal, y sin tiempo material para lograr la aclimatación deseada
a su nuevo entorno y a un país con unas tradiciones y caracteres
desconocidos, debutó en la exigente competición en Segunda División.
Toda parece cambiar unos meses más tarde. El jugador de la Pampa está
inmerso en la pretemporada junto al resto de sus compañeros. En esta
ocasión no parte con esa desventaja adicional que supuso su incorporación
tardía con el ejercicio liguero ya en marcha. No es un ficción. Es una
necesidad. En su fuero interno desea desquitarse de los sinsabores del
ejercicio pasado. Se trata de un especialista que hace de la mediapunta y de
los distintos espacios que rodean el perímetro cercano a la vanguardia su
hábitat preferido y natural.

http://www.cdcastellon.com/es/dossier_CDCastellon_2007-08.pdf

2007/2/24

Interview met Gustavo Oberman

Geschreven door Daniel Cabot-Kerkdijk op zaterdag, 24 februari om 09:23

EXCLUSIEF - De zomer van 2005 zal Gustavo Oberman (25-03-1985, Quilmes) altijd bijblijven. De aanvaller proclameerde zich in Nederland op het WK onder 20 wereldkampioen met de Argentijnse selectie, was één week later doorslaggevend in het lijfsbehoud van Argentinos Juniors en zag vervolgens zijn droom uitkomen: een transfer naar zijn jeugdliefde River Plate.

Oberman debuteerde op 18-jarige leeftijd in de hoofdmacht van Argentinos en trad daarmee in de voetsporen van spelers als Diego Armando Maradona en Fernando Redondo. De tiener overtuigde de technische staf onmiddelijk van zijn kunnen en kwam in het seizoen 2004/2005 tot 32 wedstrijden (vier doelpunten). Verschillende clubs toonden interesse, maar Oberman wilde zich volledig richten op het WK in Nederland.

Bondscoach Francisco Ferraro beschikte op het toernooi over een talentvolle lichting, waar spelers als Lionel Messi, Fernando Gago of Pablo Zabaleta met kop en schouders bovenuit staken. De openingswedstrijd tegen de Verenigde Staten ging verloren (0-1), maar vervolgens werden Egypte (2-0), Duitsland (1-0), Colombia (2-1), Spanje (3-1) en Brazilië (2-1) aan de kant gezet om de eindstrijd te bereiken. Dankzij twee doelpunten van Messi was la selección albiceleste in de finale met 2-1 te sterk voor Nigeria en behaalde het de vijfde titel in deze leeftijdscategorie uit de geschiedenis.

Voor Oberman was het WK een speciale aangelegenheid. De aanvaller stond alle zeven duels in de basis en hield daarmee het uitzonderlijke talent Sergio Agüero op de bank. Bovendien kwam aan het licht dat El Cachete (de bolleboos, red.) een Nederlandse grootvader had. Op 1 januari 1925 vertrok namelijk Meindert Oberman, weduwnaar en ex-burgemeester van Bolsward, met vijf zonen en drie dochters naar Argentinië waar hij zich liet inschrijven bij de Iglesia Reformada in Buenos Aires.

Na het WK stonden vele clubs te springen om zijn diensten, maar voor Oberman was de keuze voor River Plate snel gemaakt. Het verblijf bij Los Millionarios was echter niet datgene wat hij ervan verwacht had. De ploeg uit Buenos Aires zag zich door de slechte resultaten genoodzaakt om driemaal van trainer te wisselen en Daniel Passarella, de huidige trainer, zag het niet zitten in Oberman. De droom van Oberman hield op bij veertien wedstrijden, waarin hij éénmaal trefzeker was.

Afgelopen zomer ondervond Oberman aan de levende lijve hoe hard het profvoetbal kan zijn. River wilde niet verder met hem en de club besloot zijn contract, in ruil voor een bedrag dat de club nog schuldig was, te ontbinden. Argentinos Juniors stond echter met de armen wagenwijd open en nam de jeugdexponent weer op in haar gelederen. Na dertien wedstrijden klopte de Spaanse tweedeklasser Castellon vorige maand aan op de deuren van het Estadio Diego Armando Maradona om Oberman tot medio 2008, met een optie tot koop, te huren.

Reden genoeg voor Voetbalzone.nl om een bezoek te brengen aan de sinaasappelkust en samen met de Argentijn de hoogte -en dieptepunten uit zijn carrière de revue te laten passeren.

Hoe bevallen de eerste weken in Castellón? De stad, de mensen, ploeggenoten…

Castellón is een mooie stad en over de mensen ben ik zeer te spreken, evenals mijn ploeggenoten. Het is een belangrijk voor een nieuweling dat hij goed wordt opgevangen door zijn ploeggenoten of door mensen van de club. Dat is niet overal zo, ik kan het weten, maar zo is het voetbal nou eenmaal tegenwoordig. Het klimaat is ook een pluspunt en de aanhang van Castellon zit dicht op het veld, dat creëert een mooie ambiance. Kortom: Ik ben zeer tevreden.

Hadden er vóór het WK al clubs interesse in jouw persoon?

De wedstrijden in de Argentijnse competitie worden week in week uit door vele scouts uit alle uithoeken van de wereld bekeken. Bij elk duel van River Plate, Boca Juniors of Estudiantes zitten er wel vertegenwoordigers uit Spanje of Italië op de tribune, maar tegenwoordig ook bij middenmoters of zelfs degradatiekandidaten. Ook in mijn persoon was er na mijn seizoen bij Argentinos Juniors interesse, maar niets werd uiteindelijk concreet. Na het WK waren de clubs opeens wel weer geïnteresseerd.

Was je niet té jong om voor een club als River Plate te gaan spelen?

Dat is moeilijk te beoordelen. Natuurlijk was ik jong, maar dat is uiteindelijk niet de reden geweest dat ik na één seizoen al bij River Plate ben vertrokken. Dat had ook met andere factoren te maken. River is een prachtige club, maar tergelijkertijd ook een hele moeilijke club.

Met andere factoren doel je op het feit dat de club in één seizoen drie trainers aanstelde en dat Daniel Passarella, de huidige trainer, het niet in je zag zitten?

Het was gewoon een moeilijk seizoen voor River, dat bovendien al jaren geen spraakmakende prijzen heeft weten te winnen. Drie trainers in één seizoen was voor de selectie een bijzonder moeilijke situatie. Als speler wil je namelijk vaste patronen in het spel zien, maar elke coach had wel een andere gedachtengang over het spelletje. Dat Passarella mij op de bank zette is zijn goed recht, dat hoort nu eenmaal bij zijn functie. Of ik het er mee eens was, is weer een andere vraag. In de selectie van River zit gewoon heel veel kwaliteit en dan is het voor een jongen als ik sowieso heel moeilijk om een basisplaats te bemachtigen.

Het moet wel moeilijk geweest zijn om noodgedwongen de club, waar je van jongs af aan fanatiek aanhanger van bent, door de achterdeur te verlaten.

Zeker, maar mijn situatie was uitzichtloos. Ik zou wel mijn hele carrière voor River willen spelen, maar als voetballer moet je aan je loopbaan denken en af en toe je gevoelens opzij zetten. Ik heb van mijn hobby mijn werk kunnen maken en mijn doel is om mijn familie een beter bestaan te geven. Ik ben nog jong, maar ik besef wel dat je carrière opeens kan stagneren. Het feit dat ik wereldkampioen ben geworden, spreekt wel in mijn voordeel. In theorie kan ik daarmee overal aan de slag.

Volgens de Argentijnse media had je vertrek ook te maken met het feit dat je regelmatig te laat op de trainingen verscheen…

Dat is allemaal heel erg opgeklopt. Ik geef toe, ik kwam wel meer dan één keer te laat op de training, maar ik was niet de enige. Dat is geen excuus, maar iedereen komt te laat, ongeacht het beroep dat je uitoefent. De kranten in Argentinië hebben er vervolgens het handje van om dit weer in verband te brengen met de situatie van een speler bij zijn club en zo ontstaat er een nieuwe rel. Dat is echter niet de reden geweest dat ik moest vertrekken bij River. Als een trainer het bovendien ziet zitten in een speler en deze komt enkele malen te laat, dan zal hij hem heus niet buiten de selectie laten.

Ook de Spaanse media staan erom bekend dat elke dag de pagina´s vol moeten staan…

Ik ben hier te kort om te oordelen over de Spaanse kranten, maar zo van wat ik gehoord heb zijn deze ook behoorlijk uit op sensatie. In Argentinië ben ik op een gegeven moment gestopt met het lezen van de kranten. Ik kan mij een wedstrijd herinneren waarin ik drie assists gaf en dus doorslaggevend was. Vervolgens kwam ik na afloop nog op televisie, maar de volgende dag las ik in een krant (Clarín, red.) dat ik een drie had gekregen voor mijn spel. Later bleek dat de schrijver van het stukje eerder weg was gegaan, geen enkel doelpunt had gezien en mij daarom maar plompverloren besloot een drie te geven. Een lezer, die de hele wedstrijd dus niet gezien heeft, ziet vervolgens het cijfer staan en denkt ‘Die Oberman heeft er niks van gebakken’. Zo relatief kan het voetbal dus zijn.

Ben je van mening dat het voetbal meer de zakelijke kant is opgegaan? River schroomde namelijk niet om je te laten gaan, terwijl je twaalf maanden daarvoor nog als een grote en talentvolle aankoop werd binnengehaald.

In het voetbal gaat gewoon heel veel geld om en iedereen is erop gebrand om geld te verdienen. Bij de transfer van een willekeurige speler gaan er vaak al miljoenen om. Veel spelers denken vaker aan datgene wat ze elke maand op hun bankrekening krijgen bijgeschreven in plaats van hun carrière geleidelijk op te bouwen of niet in zee te gaan met malafide zaakwaarnemers.

Mocht een club echter geïnteresseerd zijn in jouw diensten, dan zal deze 80% van het totaalbedrag over moeten maken aan een groep investeerders en 20% aan jou…

Dat is echter een veelvoorkomend verschijnsel in het hedendaagse voetbal. Let wel, deze opzet dateert alweer van een paar jaar terug. Nog vóórdat ik mijn debuut maakte op de voetbalvelden, besloot een groep investeerders een flink geldbedrag in mijn transfer te steken. Ik heb er baat bij om goed te presteren en zij zijn dus afhankelijk van mijn prestaties. Al klinkt het niet geloofwaardig, maar steeds meer Argentijnse spelers kiezen voor deze opzet vanwege de financiële malaise bij de nationale clubs.

Na het teleurstellende seizoen bij River Plate keerde je weer terug naar Argentinos Juniors. Een teleurstelling of een bewuste keuze?

Ik had verschillende aanbiedingen op zak, maar bij Argentinos wist ik zeker dat ik mijzelf op mijn gemak zou voelen. Na het seizoen bij River had ik gewoon behoefte aan een vertrouwde omgeving en had ik geen zin om weer ergens anders het avontuur op te zoeken.

Onder andere Hannover 96 toonde belangstelling in je.

Klopt, maar daar had ik wel een goed gevoel bij. Op het laatste moment ging de transfer echter niet door en koos ik voor Argentinos Juniors. Daar wist ik met zekerheid goed ontvangen te zullen worden en kende ik nog veel mensen. Voor een jonge speler is zelfvertrouwen zéér belangrijk.

Na een half jaar Argentinos beland je hier in Castellon op huurbasis. Een gunst van de club om je na zo´n korte tijd weer te laten gaan of wilde je je bewijzen in Europa?

Wanneer een Europese club interesse toont, dan streelt dat het ego van de Argentijn. Een Argentijn kan nooit néé zeggen, want Europa is het maximale voor ons. Ieder speler staat in het veld met de gedachte om goed te spelen en een contract af te dwingen in Europa.

Zie je het niet als een stap terug om voor Castellon (negentiende op de ranglijst, red.) in de Segunda División uit te komen?

Néé, absoluut niet! Veel mensen vergissen zich in het niveau van de Segunda División. Bovendien zitten de stadions vrijwel allemaal vol en kunnen de spelers zich in de kijker spelen van clubs uit de Primera División. Clubs als Real Murcia, Real Valladolid of Almería hebben zeer goede selecties en zouden makkelijk op het hoogste niveau mee kunnen draaien. Bovendien is het veel makkelijker om je eerst in de Segunda te laten gelden en daarna eventueel een niveau hoger aan de slag te kunnen.

Denk je niet wel eens bij jezelf: ‘Als ik niet bij Castellon slaag, dan raakt mijn carrière in het slop’?

Slagen is een relatief begrip want er komen veel factoren bij kijken. Ik kan wel goed spelen, maar het team niet draaien. Ik kan wel goed spelen, maar als de trainer het niet in mij ziet zitten, dan houdt het op. Dat is mij dus bij River Plate overkomen. Mijn carrière houdt niet op in Castellón. Ik ben nog jong, 21, en ik heb het voordeel om bijna twee jaar geleden het WK onder 20 te hebben gewonnen. Dat spreekt toch aan bij de meeste clubs.

Het voetbal kan raar lopen. Op dat toernooi hield jij Sergio Agüero op de bank en stond je in de schijnwerpers. Afgelopen zomer werd hij door Independiente voor 20 miljoen euro aan Atlético de Madrid verkocht en moest jij dezelfde zomer noodgedwongen een paar stappen terug doen in je carrière.

Jawel, maar toen liet hij al zien een groot talent te zijn. Hij was toen pas net 17 jaar en ik drie jaar ouder en dat was onder andere voor de bondscoach de reden om mij op te stellen. Hij gaf de voorkeur aan toch wat rijpere spelers, als je dat zo mag noemen, in de aanvalslinie. Bovendien is Sergio fysiek gezien met grote sprongen vooruit gegaan en zal hij over enkele jaren een topper zijn in het Europese voetbal. Iedereen sloeg steil achterover toen hij op 15-jarige leeftijd zijn debuut maakte, daar was hij toen al klaar voor.

Wat zijn jouw ambities?

Voor elke Argentijn is de Champions League het maximale, maar ook natuurlijk het nationale team. Om in la selección albiceleste te geraken is zeer moeilijk, want Argentinië heeft altijd goede spelers voortgebracht. Het voordeel is dat er vrij veel beroep wordt gedaan op de jeugd. Je zal vrijwel nooit een speler op leeftijd zijn debuut zien maken in het blauw-witte shirt.

Heb je nog veel contact met de spelers uit jouw lichting? 你還有跟05的隊友聯絡嗎？

Ik ga vrij goed om met Gabriel Paletta (Liverpool) en Pablo Zabaleta (Espanyol). We telefoneren vrij regelmatig en binnenkort ga ik ook op bezoek bij Pablo. Onlangs sprak ik ook kort met Fernando Gago en Gonzalo Higuaín (beiden Real Madrid). Allemaal spelers die aan een volgende stap in hun carrière bezig zijn. Pablo is alweer bezig aan zijn derde seizoen bij Espanyol, maar het zal me niet verbazen als hij binnenkort een stapje hoger gaat.
我跟Paletta還有Zabaleta很好，我常常跟他們通電話。我到這裡以後跟Pablo(Zabaleta)見過面了。最近我也跟Gago還有Higuain見過面，他們接下來都將面對忙碌的生活。Pablo即將開始在西班牙人的第三年，他也會越來越忙碌的...

Steeds meer spelers kiezen voor een dienstverband in Spanje. Waarom is dit land zo aantrekkelijk voor de Argentijnse voetballer?

De Spaanse competitie is één van de sterkste in heel Europa en miljoenen Argentijnen bekijken wekelijks de verrichtingen van hun landgenoten. Iedere profvoetballer wil ooit hier gespeeld hebben. Bovendien spelen ook factoren als de taal of het klimaat een rol van betekenis. Als een Argentijn moet kiezen tussen een Spaanse topclub of een willekeurige Europese topclub, dan zal hij altijd voor het eerste gaan.

Hoe kijk je terug op het WK Onder 20 in Nederland?

Een prachtige ervaring om mee te maken. Dat staat voor ieder van ons in ons geheugen gegrift, vooral omdat je als speler maar één keer de kans krijgt om hier aan mee te doen. Als je dan zo´n toernooi wint, dan is dat het maximale natuurlijk. Je hebt als speler de kans om elk seizoen een prijs te pakken of topscorer te worden, maar als je wereldkampioen wordt in je leeftijdsklasse, dan is dat toch wel wat anders.

Boven vlnr: Gabriel Paletta, Ezequiel Garay, Pablo Zabaleta, Oscar Ustari, Fernando Gago en Gustavo Oberman. Beneden vlnr: Lionel Messi, Rodrigo Archubi, Julio Barroso, Juan Manuel Torres en Lautaro Formica.

Bovendien kwam aan het licht dat jouw grootvader de Nederlandse nationaliteit had. Daardoor stond je nog eens extra in de schijnwerpers, los van het feit dat je elke wedstrijd in de basis stond.

Ja, dat was voor vele media reden genoeg om mij aan te spreken. Ik kreeg zelfs drop aangeboden, wat mij overigens wel beviel. Mijn grootvader stierf op vrij jonge leeftijd, dus ik moet het met de verhalen van mijn vader doen. Mijn vader lijkt heel erg op mijn grootvader en staat bovendien met bijna zestig jaar nog elke week op het voetbalveld, haha...

Gevoelens jegens Nederland heb je dan waarschijnlijk ook niet.

Om eerlijk te zijn zou ik wel graag meer willen weten van de gehele geschiedenis en de plaatsen bezoeken waar mijn grootvader heeft gewoond. Misschien in de toekomst, dat is toch wel iets wat mij fascineert. Tot aan het WK was ik nog nooit in Nederland geweest, maar ook tijdens het toernooi kregen we logischerwijs geen toestemming om de omgeving te verkennen laat staan een paar honderd kilometer af te reizen.

Wat algemene vragen. De laatste jaren domineert Boca Juniors het Argentijnse voetbal. Een alarmerende situatie voor de River Plate-supporter?

Boca en River zijn altijd aartsrivalen geweest, maar op dit moment staat zowel het elftal als de organisatie op zich als een huis. Belangrijk punt is het feit dat Boca al jaren met dezelfde spelers in het veld staat, daardoor komen er vaste patronen in het spel te zitten. Het voorbije Torneo Apertura werd uiteindelijk door Estudiantes gewonnen, maar iedereen ziet ook wel dat dit slechts door de inzinking van Boca gebeurde. De laatste drie wedstrijden gingen verloren en uiteindelijk was Estudiantes te sterk in het onderlinge duel. Dat neemt natuurlijk niets af van de uitstekende prestatie van Estudiantes.

Bovendien constateer ik dat vrijwel altijd spelers van River de overstap naar Europa maken. Fernando Gago van Boca was duidelijk aan een stapje hoger toe, maar een speler als Higuaín had nog wel één of twee seizoenen in Argentinië kunnen blijven.

River is altijd een ploeg geweest die het moet hebben van het verkoopbeleid. Dat is ook om financiële redenen, maar zolang daar een goed scoutingsbeleid tegenover staat, is er niks aan de hand. Dat is het verschil ook met Boca. Higuaín is uiteraard een groot talent, maar Rodrigo Palacio deed het net zo goed of zelfs beter bij Boca. Verschil is dat hij nu nog in Buenos Aires speelt en Gonzalo dus bij Real Madrid. Nogmaals, River kan het geld goed gebruiken, maar de supporter verwacht ook resultaten binnen de krijtlijnen.

Elke keer maar weer worden we opgeschrikt door de supportersrellen in de Zuid-Amerikaanse landen, maar met name in Argentinië. Waarom is dit de laatste jaren zo gestegen?

Het is geen excuus, maar het voetbal wordt in Argentinië echt geleefd. Voor een Argentijn is zijn club het maximale, het staat centraal in zijn leven. De bevolking heeft het niet makkelijk gehad de laatste jaren en het is op de tribune waar de meesten dit proberen te vergeten. Dat neemt niet weg dat dit gewoon niet kan en mag gebeuren. De regering neemt nu gelukkig strenge maatregelen en dat is maar goed ook. Het Argentijnse voetbal moet bekend staan om de talenten die er rondlopen, niet om het supportersgeweld.

Hoe zag jouw jeugd eruit? Was het op straat waar je ontdekt werd door Argentinos Juniors?

Al vanaf het moment dat ik kon lopen, trapte ik tegen een bal. Ik was elke dag op straat te vinden en op een dag besloot mijn vader mij aan te melden bij Argentinos. Ik was toen negen jaar en doorliep vervolgens de jeugdopleiding. Op 18-jarige leeftijd maakte in mijn debuut in de hoofdmacht. Ik heb veel te danken aan Argentinos, dat zal mij altijd blijblijven. Ooit wil ik daar mijn carrière afsluiten.

Wie was of is je idool?誰是你的偶像？

Deze vraag stel je aan een willekeurige Argentijnse voetballer en 99% zal Diego Armando Maradona zeggen. Diego is natuurlijk de beste voetballer die Argentinië heeft voortgebracht en ook één van de beste ter wereld. Ikzelf heb ook veel respect voor een voetballer als Javier Saviola. Hij speelt al jaren in Europa en heeft overal wel zijn doelpunten meegepikt. Dit seizoen leek hij bij Barcelona niet aan spelen toe te komen, maar Javier heeft bewezen dat een voetballer altijd honderd procent moet geven op de training. Dat zag Frank Rijkaard ook en op een gegeven moment, of er nou blessures zijn of niet, kun je niet om een dergelijke speler heen.
若問阿根廷人這問題，百分之99的阿根廷人都會跟你說馬拉多納。的確，他是天才，是世界上最好的球員。但我本人還很喜歡一位球員，那就是薩維奧拉，他在歐洲已經很多年了，他能在任何位置進球。不管遇到什麼困難的處境他都能維持狀態，讓自己表現得很好。

Elke keer dat je een doelpunt viert, laat je een tatoeage zien op je borst. Heeft die tatoeage een speciale betekenis voor jou?

In totaal heb ik drie tatoeages op mijn lichaam. Één net onder mijn kuit, met de namen van mijn broers, één op mijn rug, met de afbeelding van Jezus Christus, en op mijn borst heb ik de initialen van mijn ouders laten tatoëren. Zo heb ik deze belangrijke personen voor altijd bij me.

Wat zijn de pluspunten van de Argentijnse voetballer in het algemeen?

Een Argentijnse voetballer levert altijd strijd en zal nooit verzaken. Gedurende negentig minuten gaat hij voluit. Naast deze instelling steken er altijd spelers vanwege hun technische kwaliteiten uit, maar in principe hebben alle Argentijnen dezelfde mentaliteit.

Dat is ook de basis voor de negatieve kant van de Argentijnse voetballer, het karakter.

Uiteraard. De Argentijn staat bekend als een heetgebakerde speler, maar iedereen geeft daar zijn eigen invulling aan. Als speler moet je je beheersen in het veld en het hoofd koel houden. Binnen de krijtlijnen gebeuren zoveel dingen, veel mensen zien en weten de helft nog niet eens. Dat neemt niet weg dat de Argentijn ook wel een opstootjes uitlokt, hahaha...

Met dank aan: Gustavo Oberman, C.D. Castellon, Alejandro Savic (zaakwaarnemer Gustavo Oberman, red.) en Emilio Nadal (perschef Castellon, red.)

http://www.voetbalzone.nl